Σάββατο 24 Μαρτίου 2012

Στον Γ

Ήταν καλοκαίρι του 2001. Συναυλία των ΤΡΥΠΩΝ στο ΓΣΠ. Επροσπαθούσαμε που τις κερκίδες να μπούμε στο γρασίδι. Έπιασες το χέρι μου να με βοηθήσεις έτσι εγνωριστήκαμε. Από εκείνη τη μέρα και καθώς έπαιζε το "τι γυρεύμουμε εμείς μέσα στη νύχτα των άλλων" είσαι ο κολλητός μου. Επεράσαμε ολόκληρο το καλοκαίρι μας μαζί. Στο δημοτικό της Έγκωμης και το βράδυ Μαντάτο και Καφεωδείο. Εμιλούσαμε που τα σταθερά μας ώσπου να μας πάρει ο ύπνος. Έμαθες μου τους ACDC  και έμαθά σου τους ΟΝΑΡ και τον Σιδηρόπουλο. Εβκάλαμε το σχολείο να φορώ εγώ παντοφλάκια του indian και δυχτιωτά καλτσόν  κι εσύ φανέλλες συγκροτημάτων. Εβρεθόμασταν κάθε πρωί στη διάβαση και μετά ο καθένας επίενε στο σχολείο του. Επερνούσαν τα χρόνια εσύ στρατό εγώ πανεπιστήμιο ,μετά κι εσύ φοιτητής μακριά ο ένας που τον άλλο. Έκαμες μου έκπληξη και ήρτες Παρίσι γιατί εν ήθελα να περάσω 2η χρονιά μόνη μου τα γενέθλιά μου. Επροσπάθησες να μου μάθεις τις βασικές συνταγές για να μαγειρεύω. Έμαθα σου το sushi και τα bistro. Μαζί εμοιραστήκαμε την αγάπη μας για trash tv για Αντύπα Γονίδη και Πανταζή. Υποσχεθήκαμε πως μόλις βρούμε δουλειά εννα συγκατοικήσουμε να έχουμε τη μουσική στη διαπασόν να βλέπουμε συνέχεια Πάνια και Αυτιά να κάμνουμε κάθε νύχτα πάρτυ και να πίνουμε και να τρώμε μόνο πίτσα. Εκάμναμε ατέλειωτους γυρούς με το παλιό σου OPEL και ακούαμε cd με τα αγαπημένα σου ροκ κομμάτια γιατί το ράδιο σου εν ελειτουργούσε και εκτυπιέσουν με τις παραφωνίες μου.Άμαν έκλαια εσυνήθιζες να μου λέεις τον Πέστο και το Ξαναπέστο ώσπου να σε βαρεθώ και να γελάσω. Επεράσαμε τον άνεργο μας χρόνο να πίνουμε κάθε νύχτα τεκίλες και αψέντι και το απόγευμα να βλέπουμε ράδιο αρβύλα που το greek movies και τα auditions που το κάθε talent show και να γελούμε. Να πιένουμε στο PAGODA με τις φόρμες και να τη σπάζουμε στους snob σερβιτόρους. Να κάμνω εμετό έξω που το ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και να μου κρατάς τα μαλλιά μου να μεν λερωθούν.Τα μόνα δώρα που ανταλλάξαμε μέχρι σήμερα εν cd και φανέλλες συγκροτημάτων. FYI η πρώτη φανέλλα που μου εχάρισες στη 2α Λυκείου των Μetallica έγινε ξεσκονόρουχο καταλάθος. Και πραγματικά λυπάμαι για τούτο να το ξέρεις.

Ξέρω πως σήμερα αλλάξαν πολλά. Ήβρα δουλειά ήβρες δουλειά. Μιλούμε ελάχιστο στο τηλέφωνο επειδή συνήθως εν έχουμε χρόνο. Ντυνόμαστε παντού με το ανάλογο dresscode μπορεί να βρεθούμε σε κανένα κλάμπ και αν τύχει να βκούμε καμμιά καθημερινή μαζί λέμε για το πόσο χάλια εν οι πολιτικοί για την ανεργία για την ηλίθια δουλειά και φεύκουμε κάπου στα μεσάνυχτα γιατί εν θα σώνουμε την επομένη. Λέεις μου καμμιά φορά "τι επάθαμε?" Και έχεις δίκαιο. Θέλουμε απλώς να βρούμε τους ρυθμούς μας με βάση τα νέα δεδομένα. Μεν ξεχνάς πως εξακολουθείς να ειρωνεύκεσαι την κακή αίσθηση του χιούμορ μου και τα κρύα μου αστεία. Έχουμε όμως και ατάκες που εν οι δικές μας ατάκες και μόνο εμείς γελούμε. Μπορώ να είμαι μαζί σου με τις ώρες να μεν λέω τίποτε και να εξακολουθώ να περνώ καλά. Για όλα τα παραπάνω σ'ευχαριστώ! 

 Υ.Γ1 Ίσως σε κάποια φάση να τα καταφέρουμε να συγκατοικήσουμε
Υ.Γ2 Μισώ το πολυτελές AUDI σου που παίζει mix fm. Φέρε πίσω το OPEL.


14 σχόλια:

The Passenger είπε...

Πως τζιαι εν εζευγαρωσατε

Πρασινάδα είπε...

:))))))))) Πολλά όμορφο...αμαν οι σχέσεις εν ουσιαστικές, η ουσια παντα μένει ασχετα αν βλεπεστε/ομαστε συχνα.

a tall girl είπε...

υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που όσο τζαι να χαθούμε όσο τζαι να αλλάσσουμε αμα βρεθουμε μαζί τους εν σαν να τζαι εν αλλαξε κάτι..γυρίζουν μας χρόνια πίσω..όμορφα τζίνα που εμοιράζεστουν..

Grouta είπε...

Ωραιο ποστ Νταφ!

Οι πραγματικοι φιλοι εν χανουνται, οσον τζι αν τους απομακρυνει η ζωη.

Ænima είπε...

Τούτο εν το νόημα της αληθινής φιλίας να έχεις εμπειρίες και αναμνήσεις να μοιραστείς. Τι γλυκό post. :) Έκαμες με να αναπολώ τις δικές μου παλιές φιλίες. Να σε καλά;

P.S παντοφλάκια που το indian...που τζαιροί

marilou είπε...

ΩΩΩ πολυαγαπημένη τι τέλειο ποστ :)
Η ανεργία σας εν ακριβώς παρόμοια με την δική μου λολ :)
Τέλεια!! Εν τούτα που μινίσκουν στο τέλος.

daffodil lament είπε...

@the passenger επειδή αν εζευγαρώναμε εν θα τα επερνούσαμε τούτα ούλλα:)
@pras συμφωνώ.. το θέμα είναι να μεν μένουν ούλλα αναμνήσεις να δημιουργείς καινούργιες στιγμές
@tall girl συμφωνώ απολύτως αλλάξαμε ζωές και νοοτροπία αλλά σίουρα νιώθουμε το ίδιο
@γρουτιτσα το ελπίζω να εν όπως τα λες:)
@aenima χαίρομαι που έζησες παρόμοια πράματα..:)χαχαχχα εξέχασα και τις πασμίνες του indian..:P
@μαριλούδα αγαπημένη γι'αυτό σου λέω να απολαύσεις τούτο το διάστημα κάτι ξέρω;)

vanilla είπε...

σ'αγαπώ. τέλος.

Ουφ! είπε...

:-)
με κάλυψαν οι προλαλήσαντες

Rania είπε...

τι ωραίο post!

daffodil lament είπε...

@ vanilla love you too and you know it..:)
@ouf, rania ...:)

Mana είπε...

νομίζω αυτό είναι το νόημα της φιλίας. να αποδέχεσαι την κάθε φάση της όπως είναι και να ξέρεις ότι στο τέλος ο άλλος θα είναι εκεί για σένα.

Beatrix Kiddo είπε...

ζηλεύκω τjιαι πεθυμώ τον δικό μου

daffodil lament είπε...

beatrix moy γιατί να τον πεθυμάς??να πάεις να τον δεις, να τον πιάσεις τηλ να του στείλεις έστω ένα φιλί:)